Ανακαλύψτε τους κρυμμένους μύθους της λίμνης Κουρνά στα Χανιά
Η μοναδική φυσική λίμνη της Κρήτης έχει δύο όψεις, μία το καλοκαίρι και μία τον χειμώνα, με διαφορετικά χαρακτηριστικά και διαφορετικές εικόνες σε κάθε εποχή.
Οι θρύλοι της λίμνης Κουρνά
Ένα ξανθό κορίτσι στέκεται στην ακτή πάνω σε έναν βράχο και κοιτάζει τη «δίχως πάτο» λίμνη, κανείς δεν ξέρει αν θα βουτήξει για να σωθεί ή αν μόλις σώθηκε.
Θρύλοι και τοπικές δεισιδαιμονίες συνδέονται με τη λίμνη Κουρνά, όπου σε τουλάχιστον δύο περιπτώσεις, ένα νεαρό, ξανθό και όμορφο κορίτσι είναι το κύριο πρόσωπο του μύθου.
Στον πρώτο μύθο που σχετίζεται με τη λίμνη, η ξανθιά, όμορφη κοπέλα, για να ξεφύγει από τις σεξουαλικές επιθυμίες του πατέρα της, εύχεται να βυθιστεί η περιοχή και να γίνει εκεί μια λίμνη. Μαζί με τη λίμνη και αυτή, να βυθιστεί και να πνιγεί για να γίνει η νεράιδα της λίμνης.
Σε έναν άλλο μύθο, είναι το κορίτσι που σώζεται, ως η μόνη ενάρετη, και ένα ολόκληρο χωριό με τους κατοίκους του βυθίζονται στα βάθη της λίμνης όπως άλλοι βιβλικοί αμαρτωλοί που τιμωρούνται με αφανισμό. Και το ξανθό κορίτσι στέκεται στην όχθη της λίμνης και από εκεί κοιτάζει προς τα κάτω τον βαθύ μπλε βυθό, τους αμαρτωλούς.
Άλλοι τοπικοί θρύλοι για τη λίμνη μιλούν για τον πυθμένα της λίμνης, συμπεριλαμβανομένου ενός που ισχυρίζεται ότι είναι δίχως πάτο.
Το αυθεντικό κρητικό τοπίο γύρω από τη λίμνη
Πώς όμως προέκυψαν όλες αυτές οι πεποιθήσεις και οι μύθοι για τη λίμνη Κουρνά;
Οι άνθρωποι από την αρχαιότητα είχαν πάντα την τάση να μην μπορούν να εξηγήσουν με τη λογική, «μυθοποιώντας» την, και η μία και μοναδική φυσική λίμνη γλυκού νερού της Κρήτης φαίνεται να μην έχει ξεφύγει από αυτή την τακτική. Ίσως η μοναδικότητά της να ήταν μια αφορμή για να μπει στη σφαίρα του θρύλου, ενώ το τοπίο της περιοχής βοηθάει τα μέγιστα σε αυτό.
Η λίμνη απέχει μόλις 2,5 χιλιόμετρα από τη θάλασσα και θα περιμέναμε το νερό της να είναι, αν όχι αλμυρό, τουλάχιστον υφάλμυρο. Αλλά οι δύο πηγές που τροφοδοτούν τη λίμνη με νερό από την καρδιά των Λευκών Ορέων (η λίμνη Κουρνά βρίσκεται στους πρόποδες του βουνού, από εκεί αρχίζουν να ανυψώνονται τα Λευκά Όρη προς τη Δύση), διατηρούσαν πάντα τη λίμνη γεμάτη γλυκό νερό για εκατοντάδες χρόνια.
Ίσως το βαθύ μπλε που κυριαρχεί στη μέση της λίμνης να έκανε τους κατοίκους του νησιού να πιστεύουν ότι η λίμνη δεν έχει πάτο, είναι «απύθμενη».
Η λευκή άμμος που περιβάλλει τις ακτές της, και της δίνει ένα χαρακτηριστικό γαλαζοπράσινο χρώμα, και οι κλίμακες που φτάνουν μέχρι το έντονο μπλε στο κέντρο της, θα ενίσχυαν την πεποίθηση των προγόνων μας για μια λίμνη χωρίς πάτο.
Λευκές αμμώδεις ακτές, χαοτικό μπλε στη μέση και μια μοναδικότητα στο νησί. Πόσο εύκολο ήταν να δημιουργηθούν μύθοι και θρύλοι;
Τα χρώματα όταν ο χειμώνας είναι στην Κρήτη
Το χειμώνα, η λίμνη Κουρνά μεταμορφώνεται σε ένα τοπίο απόλυτης χειμωνιάτικης και ορεινής ομορφιάς, κάτι σπάνιο για τα δεδομένα της Κρήτης, καθώς το νερό είναι σπάνιο στην ορεινή τοπογραφία του νησιού.
Οι πλαγιές του βουνού που αντανακλώνται στην επιφάνεια της λίμνης και ο αμμώδης πυθμένας της δίνουν στη λίμνη ένα βαθύ, σκούρο, πράσινο χρώμα, και οι συχνές συννεφιασμένες μέρες του χειμώνα μαζί με τα χρώματα των ελαιώνων από την ανατολική πλευρά της λίμνης, συνθέτουν ένα σκηνικό μυστηρίου αρκετό για να σας κάνει να πιστέψετε όλους τους παραπάνω μύθους.
Η υπερχειλισμένη λίμνη κρύβει τη χρυσή της άμμο, και όλα τα φωτεινά χρώματα βυθίζονται και χάνονται στον «απύθμενο» πυθμένα της λίμνης.
Τοπίο έντονα χειμωνιάτικο και σπάνιο για την Κρήτη, όπου οι ντόπιοι δεν χάνουν την ευκαιρία να το απολαύσουν, είτε κάνοντας μια σύντομη πεζοπορία γύρω από τη λίμνη, είτε γεμίζοντας τις ταβέρνες γύρω από τη λίμνη.
Η λίμνη κάτω από το καλοκαιρινό, φωτεινό μεσογειακό φως
Το καλοκαίρι, τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. Το νερό της λίμνης λιγοστεύει, μια από τις πηγές που γεμίζουν τη λίμνη είναι πλέον ορατή και αποκαλύπτεται η λευκή αμμουδιά της. Το τοπίο μετατρέπεται από χειμερινό και ορεινό σε παραθαλάσσιο και τουριστικό.
Η λευκή άμμος της θυμίζει περισσότερο παραλία παρά όχθη λίμνης, και η ανθρώπινη δραστηριότητα επιβάλλει αυτήν την εικόνα. Ξαπλώστρες στις όχθες της λίμνης, πλήθη, λίμνες με ποδήλατα, ταβέρνες κ.λπ. μια ιδανική επιλογή διακοπών, μια εικόνα εντελώς διαφορετική από αυτή του χειμώνα.
Όμως ο Κουρνάς έχει ανακτήσει τα χρώματά του, γαλαζοπράσινα νερά γύρω από τις όχθες, βαθύ μπλε στη μέση, νομίζεις ότι οι γύρω πλαγιές «βυθίζονται» στη λίμνη. Οι καρποί από τις ελιές λαμπυρίζουν κάτω από τον ελληνικό καλοκαιρινό ήλιο.
Αυτή η πληθώρα χρωμάτων και εικόνων της κρητικής φύσης είναι ο λόγος που πείθει τους ταξιδιώτες να επιστρέψουν ξανά.
Πεζοπορία στα μονοπάτια του Αποκόρωνα και γύρω από τη λίμνη
Η εμπειρία της πεζοπορίας γύρω από τη λίμνη είναι μοναδική. Υπάρχουν πολλά μονοπάτια γύρω από τη λίμνη Κουρνά και στην ευρύτερη περιοχή του Αποκόρωνα.
Πολλοί επιλέγουν μια σύντομη πεζοπορία γύρω από τη λίμνη, γύρω από την ακτή, για να απολαύσουν το πλούσιο οικοσύστημά της. Φυσικά, μπορείτε να δείτε από κοντά τις χήνες και τις πάπιες που περιφέρονται ελεύθερα ανάμεσα στους ανθρώπους, ακόμη και να παρατηρήσετε την πλούσια ορνιθοπανίδα της περιοχής.
Υπολογίζεται ότι περίπου 130 είδη πουλιών «μένουν» στη λίμνη ως «μόνιμοι κάτοικοι», ενώ υπάρχουν αρκετά αποδημητικά πουλιά που χρησιμοποιούν τα νερά των λιμνών ως στάση στο μακρύ τους ταξίδι.
Στον υδάτινο κόσμο της λίμνης, μπορείτε να δείτε κουνουπιόψαρα, χέλια, νερόκοτες κ.λπ. Δυστυχώς, θα δείτε και πολλά χρυσόψαρα, αν και δεν ήταν ενδημικό είδος της λίμνης, και αυτό συμβαίνει επειδή πολλοί άνθρωποι τα «πετούν» στη λίμνη όταν δεν τα θέλουν πλέον στο σπίτι. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την ραγδαία αύξηση του πληθυσμού τους και την διατάραξη της ισορροπίας του οικοσυστήματος.
Μια άλλη επιλογή για πεζοπορία είναι στα μονοπάτια που προσεγγίζουν τη λίμνη από τα βουνά ή στις πλαγιές που την περιβάλλουν. Μονοπάτια με εκπληκτική θέα στη λίμνη από ψηλά, εντυπωσιακή θέα στη θάλασσα και τον κόλπο της Γεωργιούπολης, αλλά και υπέροχη θέα στα Λευκά Όροι.
Μια τρίτη επιλογή είναι η ευρύτερη περιοχή του Αποκόρωνα, με μονοπάτια που περνούν μέσα από παραδοσιακά χωριά, διασχίζουν απρόσμενα δάση και προσφέρουν μια εναλλακτική πινελιά στο ημιορεινό τοπίο της Κρήτης.
